Podział opłat wspólnoty
Podziel koszt budynku między lokale proporcjonalnie do ich udziałów, z kolumną, która sumuje się dokładnie do kosztu.
Podzielono
12 480,50
- Lokale
- 5
- Suma udziałów
- 1 000,00
- Lokale z dodatkowym groszem
- 2
Poszczególne lokale
| Lokal | Udziały | Udział w kosztach | Dokładnie | Naliczono |
|---|---|---|---|---|
| Flat 1 | 145 | 14,5 % | 1 809,6725 | 1 809,67 |
| Flat 2 | 210 | 21 % | 2 620,905 | 2 620,91 +1c |
| Flat 3 | 325 | 32,5 % | 4 056,1625 | 4 056,16 |
| Flat 4 | 187 | 18,7 % | 2 333,8535 | 2 333,85 |
| Shop | 133 | 13,3 % | 1 659,9065 | 1 659,91 +1c |
Zaznaczone lokale płacą po jednym cencie więcej, aby suma kolumny dokładnie równała się kwocie do podziału.
Podział kosztu proporcjonalnie do zestawu udziałów to mnożenie. Sprawienie, by kolumna sumowała się do kosztu, już nie: dokładne części prawie nigdy nie wypadają w pełnych groszach, a zaokrąglanie każdej z osobna zostawia sumę przesuniętą o kilka groszy.
Ta różnica musi gdzieś trafić, a w większości arkuszy kalkulacyjnych trafia do tego, kto akurat je wypełnia. Tutaj rozwiązuje się ją z założenia.
Jak to działa
Dokładna część każdego lokalu to kwota razy jego udziały podzielona przez sumę wszystkich udziałów. Udziały mogą być tysięcznymi częściami, metrami kwadratowymi lub czymkolwiek innym: liczą się tylko ich proporcje, więc nie muszą sumować się do okrągłej liczby.
Następnie podział odbywa się w pełnych groszach. Każdy lokal dostaje swoje pełne grosze, co zostawia garść pozostałych — nigdy więcej niż liczba lokali minus jeden. Trafiają one po jednym do lokali, których dokładna część miała największy ułamek grosza.
Wynikiem jest kolumna sumująca się dokładnie do kosztu, w której żaden lokal nie odbiega o więcej niż jeden grosz od swojej dokładnej części. Lokale, które otrzymały dodatkowy grosz, są oznaczone, więc korekta jest widoczna, zamiast zostać ukryta.
Przykłady
| Przypadek | Dane wejściowe | Wynik |
|---|---|---|
| Roczny budżet podzielony między pięć lokali | 12 480,50 podzielone według udziałów 145, 210, 325, 187 i 133 | 1809,67; 2620,91; 4056,16; 2333,85 i 1659,91. Dwa z nich dostają dodatkowy grosz, a kolumna sumuje się dokładnie do 12 480,50. |
| Kwota, która nie dzieli się równo | 100 podzielone po równo między trzy lokale | 33,34; 33,33 i 33,33. Pozostały grosz musi gdzieś trafić, a strona mówi, dokąd. |
Najczęściej zadawane pytania
Czy udziały muszą sumować się do 1000?
Nie. Liczą się tylko proporcje, więc wystarczy dowolny zestaw liczb: tysięczne, dziesięciotysięczne, powierzchnia czy liczba grzejników. Suma 1000 to częsta konwencja, a nie wymóg.
Komu przypada pozostały grosz?
Lokalom, których dokładna część miała największy ułamek grosza, po jednym groszu każdemu, aż kolumna się zgodzi. Przy remisie dostaje go ten, który występuje pierwszy — co jest arbitralne i zostaje nazwane arbitralnym, zamiast udawać regułę.
Czy tak musi to robić mój budynek?
Niekoniecznie. Niektóre zasady zaokrąglają każdy lokal w dół, a resztę zostawiają na koszt budynku; inne obciążają różne lokale według zupełnie innych kluczy, jak koszt windy, w którym nie uczestniczy parter. To narzędzie stosuje jeden klucz do jednej kwoty, dlatego warto je uruchomić raz dla każdej kategorii kosztów, a nie raz w roku.
Warto wiedzieć
- Kwoty nie mają waluty: wynik jest w tej samej walucie co wpisane dane.
- Wyniki są obliczane w arytmetyce zmiennoprzecinkowej podwójnej precyzji. To aż nadto wystarcza do podjęcia decyzji, ale nie jest to dokument księgowy.
- Lista jest przekazywana w adresie strony — to dzięki temu wynik można udostępnić i dodać do zakładek, i dlatego też nie jest to miejsce na nic, czego nie chcesz umieszczać w linku. Nic nie jest przechowywane.
- Jeden klucz podziału naraz. Budynek, którego koszty dzieli się na kilka sposobów, wymaga przeliczenia narzędziem raz dla każdego klucza — i tak zresztą zwykle sporządza się same rozliczenia.
Wszystkie narzędzia z kategorii Nieruchomości